O dwóch takich, co ukradli księżyc – obsada, fabuła, ciekawostki

„O dwóch takich, co ukradli księżyc” to film fabularny z 1962 roku w reżyserii Jana Batorego, będący ekranizacją powieści Kornela Makuszyńskiego. Największą ciekawostką pozostaje obsada głównych ról: w Jacka i Placka wcielili się bracia Lech i Jarosław Kaczyńscy.

Obsada filmu „O dwóch takich, co ukradli księżyc”

Dziecięca obsada nadaje filmowi charakterystyczny ton, a role bliźniaków są najczęściej przywoływanym elementem jego historii. Lech Kaczyński zagrał Jacka, natomiast Jarosław Kaczyński wystąpił jako Placek. W filmie pojawiają się także aktorzy w rolach mieszkańców Zapiecka i postaci spotykanych przez chłopców podczas podróży.

Pełna obsada filmu jest znacznie większa, jednak dla odbioru opowieści najważniejsi pozostają odtwórcy ról bliźniaków. Ich obecność sprawiła, że film na trwałe zapisał się w polskiej kulturze popularnej. Warto przy tym oddzielić samą pracę aktorską i znaczenie produkcji dla kina dziecięcego od późniejszych skojarzeń związanych z życiem publicznym braci.

O czym jest film?

Jacek i Placek są bliźniakami mieszkającymi w ubogiej wsi Zapiecek. Chłopcy są leniwi, łakomi i złośliwi. Nie chcą pracować ani pomagać innym mieszkańcom, za to chętnie płatają figle i szukają sposobu na wygodne życie bez wysiłku.

W pewnym momencie wpadają na niezwykły pomysł. Postanawiają ukraść złoty księżyc, a następnie go sprzedać. Wyruszają więc w drogę, podczas której spotykają różne osoby i trafiają w sytuacje wynikające z ich zachowania oraz naiwnego planu.

Najważniejsze elementy fabuły można ująć w kilku punktach:

• Jacek i Placek dorastają w wiosce Zapiecek.
• Bliźniacy nie chcą pracować i wykorzystują innych mieszkańców.
• Pomysł kradzieży księżyca ma zapewnić im bogactwo bez wysiłku.
• Podróż prowadzi ich do konfrontacji z konsekwencjami własnego postępowania.

Baśniowa przygoda pełni funkcję opowieści z morałem. Chłopcy muszą przekonać się, że lenistwo, chciwość i krzywdzenie innych nie prowadzą do szczęścia. Przemiana bohaterów nie odbywa się od razu, ale doświadczenia zdobyte podczas wyprawy zmuszają ich do spojrzenia na własne zachowanie.

Film z 1962 roku a słuchowisko z 1976 roku

Film i słuchowisko mają ten sam literacki pierwowzór, ale są odrębnymi produkcjami. Ekranizacja Jana Batorego miała premierę w 1962 roku i opowiada historię za pomocą obrazu, scenografii oraz gry aktorskiej. Słuchowisko wydane w 1976 roku przez Polskie Nagrania jest produkcją dźwiękową, w której bohaterowie przemawiają głosami innych wykonawców.

W słuchowisku Jacka zagrała Maria Janecka, a Placka – Danuta Mancewicz. Wśród wykonawców znalazła się także Stanisława Celińska, która wystąpiła jako Matka i Kobieta u ognia. Za reżyserię odpowiadał Wiesław Opałek, a muzykę skomponował Mieczysław Janicz. Nie należy więc przypisywać obsady słuchowiska filmowi z 1962 roku.

Ciekawostki związane z ekranizacją

Film jest zapamiętywany nie tylko dzięki udziałowi braci Kaczyńskich. Jego odrębność budują także plastyczna scenografia, baśniowy klimat i sposób przedstawienia fantastycznej podróży bohaterów. Produkcja korzysta z konwencji kina dziecięcego, ale pozostawia w niej miejsce na satyrę oraz obserwację ludzkich przywar.

Najważniejsze informacje dotyczące filmu i jego kontekstu to:

• Film powstał na podstawie powieści Kornela Makuszyńskiego.
• Za reżyserię ekranizacji odpowiadał Jan Batory.
• Lech i Jarosław Kaczyńscy zagrali główne role jako dzieci.
• Słuchowisko z 1976 roku nie jest inną wersją tego samego nagrania filmowego, lecz osobną adaptacją dźwiękową.
• Baśniowa scenografia i historia wyprawy wyróżniają film na tle realistycznych produkcji dla młodszej widowni.

„O dwóch takich, co ukradli księżyc” pozostaje przede wszystkim ekranizacją literatury dziecięcej i opowieścią o konsekwencjach lenistwa oraz egoizmu. Dla wielu widzów film jest także ciekawym dokumentem polskiego kina z początku lat 60., a jego najbardziej rozpoznawalnym faktem pozostaje wspólny występ Lecha i Jarosława Kaczyńskich w rolach Jacka i Placka.